`Ik snap niet waarom ik zo vermoeid wakker word´
Uit de praktijk: een rubriek met ervaringen van een slaapcoach.
“En dat terwijl ik sinds twee maanden het gevoel heb dat ik goed slaap…”
Zuchtend zit ze voor me. Een energieke vrouw van in de 40. Althans … ze heeft energie zolang ze in beweging blijft. In dit artikel lees je het verhaal van Alinda *.
Slaapapneu
Alinda is bekend met slaapapneu. Haar apneus zijn drastisch verminderd door gewicht te verliezen en zouden haar slaapkwaliteit niet dusdanig moeten beïnvloeden dat ze zo vermoeid wakker wordt. Ook andere slaapbeïnvloedende factoren zijn middels een slaapanalyse uitgevraagd en lijken allemaal in orde.
Vermoeidheidsproblematiek
Toch is het grootste probleem voor Alinda vermoeidheid. Als ze eenmaal op gang is, gaat het wel. Interessant gegeven: Alinda heeft 17 jaar onregelmatig gewerkt. Daarnaast had ze een rijk sociaal leven, had ze een gezin met twee kleine kinderen waar iedereen altijd binnen kon lopen.
Sinds het begin van dit jaar stelt ze meer sociale grenzen en is ze voor een kantoorbaan gegaan met regelmatige werkuren.
“Weet je”, zeg ik terwijl ik Alinda aankijk. “Ik denk niet dat je een slaapprobleem hebt. Als jij 17 jaar lang het uiterste van jezelf hebt gevraagd, is het begrijpelijk dat de vermoeidheid eruit komt. Dat kan maanden tot jaren duren.
Functionele vermoeidheid
Alinda kijkt me met een frons aan, een beetje perplex door deze nieuwe invalshoek. “Dus… je zegt dat ik gewoon moe mag zijn?”
“Ja,” antwoord ik. “Denk aan een marathonloper die na de race rust nodig heeft. Jij hebt 17 jaar lang je eigen marathon gerend. Je lichaam heeft tijd nodig om te herstellen. Door nu vaste werkuren te hebben en je sociale grenzen te stellen, geef je jezelf eindelijk die ruimte.”
Alinda’s frons verdwijnt langzaam en maakt plaats voor een voorzichtige glimlach. “Dus ik hoef me niet schuldig te voelen omdat ik me zo moe voel?”
“Nee,” zeg ik geruststellend. “Het is zelfs een goed teken. Het betekent dat je lichaam eindelijk de kans krijgt om bij te komen. Probeer niet te vechten tegen die vermoeidheid. Sta jezelf toe om te rusten en te herstellen.”
Hersteltijd
We bespreken manieren waarop Alinda deze nieuwe fase en identiteit kan omarmen. Ze kan korte, ontspannende pauzes in haar dag inplannen, mindfulnesstechnieken proberen, en vooral, geduld hebben met zichzelf. Het is een proces van herstel, niet van falen.
“Dank je wel,” zegt Alinda aan het einde van de sessie. “Het voelt als een last die van mijn schouders valt. Ik ga mijn vermoeidheid vanaf nu anders bekijken.”
En zo verlaat Alinda het gesprek, niet met een oplossing die haar meteen van haar vermoeidheid verlost, maar met een nieuwe kijk op wat haar lichaam nodig heeft. Soms is de sleutel tot meer energie juist het loslaten van de verwachting altijd fit te moeten zijn. Door de natuurlijke signalen van ons lichaam te omarmen, kunnen we onszelf toestaan om echt te herstellen en uiteindelijk sterker terug te komen.
*De naam Alinda is gefingeerd om de privacy van de cliënt te waarborgen.
